ஊழல் ஒரு தொற்றுநோய் எனவும் இது நாட்டின் அபிவிருத்தி, ஜனநாயகம் மற்றும் சமூக நலனை அழிப்பதாக ஜனாதிபதி அநுரகுமார திசாநாயக்கதெரிவித்துள்ளார்.
ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 80வது பொதுச் சபை அமர்வில் உரையாற்றிய போது அநுரகுமார திசாநாயக்க இந்தக் கருத்தை வெளியிட்டார்.
ஜனாதிபதி அனுரகுமார திசாநாயக்க ஆற்றிய முழு உரை பின்வருமாறு:
உலகளாவிய வறுமை, ஊழல், போதைப்பொருள் மற்றும் போர்கள் போன்ற பல சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கு உலக நாடுகள் ஒன்றிணைய வேண்டும்.
காசா பகுதியில் தொடர்ந்து நிகழும் மனிதாபிமானப் பேரழிவு குறித்து அவர் ஆழ்ந்த கவலையை வெளிப்படுத்தியதுடன் உடனடியாக போர்நிறுத்தம் அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.
மனிதாபிமான உதவிகள் தடையில்லாமல் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், கைதிகள் விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வேண்டுகோள் விடுத்த அவர் பலஸ்தீனத்திற்கான தனி நாட்டை அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்றும் அவர் அழைப்பு விடுத்தார்.
ஊழல் ஒரு ‘தொற்றுநோய்’ இது அபிவிருத்தி, ஜனநாயகம் மற்றும் சமூக நலனை அழிப்பதாகக் கூறியுதுடன் இலங்கையில் ஊழலுக்கு எதிராக முன்னெடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகள் குறித்து விளக்கமளித்தார்.
தொடர்ந்தும் உரையாற்றிய அவர், ”துன்பத்திலிருந்தும் இருளிலிருந்தும் விடுபட்டு, செழிப்பான தேசம் மற்றும் அழகான வாழ்க்கை’ என்ற தொலைநோக்குடன் இலங்கை மக்கள் ஒன்றிணைந்துள்ளனர்.
ஊழலற்ற, நீதிமிக்க ஆட்சி, வறுமை ஒழிப்பு, நவீனமயமாக்கல், மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை நோக்கி இலங்கை பயணிக்கின்றது.
பில்லியன் கணக்கான மக்கள் பசியால் வாடும் நிலையில், கோடிக்கணக்கான டொலர்கள் ஆயுதங்களுக்காகச் செலவிடப்படுகின்றது. எதிர்கால சந்ததியினருக்கு ஒரு பாதுகாப்பான உலகை உருவாக்குவதற்கு அனைத்து நாடுகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும்”.
பல நூற்றாண்டுகளாக, உலகின் பல நாடுகள் வறுமைக்கு எதிராகப் போராடி வருகின்றன. வறுமை என்பது பல முகங்களைக் கொண்ட ஒரு பயங்கரமான எதிரி. நாம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் நாடுகளில், என் சொந்த நாடு உட்பட, இங்கு கூடியிருந்தாலும், குழந்தைகள் பசியால் அவதிப்படுகிறார்கள். ஒரு குழந்தையின் கல்வி உரிமை என்பது சர்வதேச அளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட அடிப்படை உரிமையாகும்.
இந்த உரிமை நமது பெரும்பாலான நாடுகளின் அரசியலமைப்புகளில் பொதிந்துள்ளது. இருப்பினும், உலகம் முழுவதும், வறுமை லட்சக்கணக்கான குழந்தைகளுக்கு இந்த உரிமையை மறுத்துள்ளது. அதன் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களைப் பற்றி பெருமை பேசும் உலகில், கல்விக்கான அணுகல் இல்லாமல் குழந்தைகள் எப்படி இருக்க முடியும்? கல்விதான் ஒவ்வொரு பெரிய தேசத்திற்கும் அடித்தளம்.
இது ஒருவரின் எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும் மிக முக்கியமான காரணியாகும். கல்வியில் முதலீடு செய்வது உலகளாவிய முன்னேற்றத்தில் முதலீடு என்று நாங்கள் உறுதியாக நம்புகிறோம். பல வளரும் நாடுகள் கடன் சுமையால் வறுமைக்கு எதிரான போராட்டத்தில் சிக்கித் தவிக்கின்றன.
போதைப்பொருட்களுடன் தொடர்புடைய போதைப்பொருள் மற்றும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குற்றங்கள் இந்த உலகத்திற்கு ஒரு தீவிர கவலையாகிவிட்டன.
உலகளவில் மில்லியன் கணக்கான மக்களைப் பாதிக்கும் ஒரு சிக்கலான பிரச்சினை போதைப்பொருள் பிரச்சினை. போதைப்பொருள் சந்தை மற்றும் தொடர்புடைய குற்றவியல் அமைப்புகள் உலகளவில் பிரச்சினைகளை உருவாக்கி வருகின்றன.
போதைப்பொருள் கும்பல்கள் முழு நாட்டையும் தங்கள் வேட்டை மைதானங்களாக மாற்றுகின்றன. அவை உலகளாவிய சுகாதாரம் மற்றும் அரசியலுக்கும், இறுதியில் உலகளாவிய நல்வாழ்விற்கும் பெரும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளன.
இந்த சவாலை எதிர்கொள்ள இலங்கை பயனுள்ள நடவடிக்கைகளை எடுத்து வரும் அதே வேளையில், போதைப்பொருள் மற்றும் குற்றம் குறித்த உலகளாவிய நிகழ்ச்சி நிரலை செயல்படுத்தும் முயற்சியில் நீங்கள் அனைவரும் இணையுமாறு நான் மரியாதையுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
இந்த போதைப்பொருள் கடத்தல்காரர்களுக்கு எதிராக சட்டத்தை கண்டிப்பாக அமல்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தையும், போதைப்பொருள் கடத்தல்காரர்கள் நம் நாடுகளில் தஞ்சமடைவதைத் தடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும், மறுவாழ்வு நோக்கங்களுக்காக மறுவாழ்வு மையங்களை அமைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் உங்கள் கவனத்திற்குக் கொண்டு வருகிறேன்.
எனது நாட்டிற்காக எனக்கு கனவுகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் உள்ளன. அதேபோல், உங்கள் நாடுகளுக்காக உங்களுக்கும் கனவுகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் உள்ளன. எனது மக்கள் பணக்காரர்களாகவும் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியும் இருப்பதை உறுதி செய்வதே எனது கனவு. உங்களுக்கும் அத்தகைய கனவுகள் இருப்பதாக நான் நம்புகிறேன்.
நாம் இந்தக் கனவுகளை ஒருவருக்கொருவர் போட்டி போட்டுக்கொண்டு அடைய முயற்சிக்காமல், ஆரோக்கியமான உலகில் அமைதி, கண்ணியம் மற்றும் சமத்துவத்துடன் கைகோர்த்து உழைப்பதன் மூலம் அடைய முயற்சிக்க வேண்டும். அதுதான் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் குறிக்கோள். எனவே, உலகின் உண்மையான குணப்படுத்துபவர்களாக மாறுவோம்.என்றார்.
ஜனாதிபதி அநுரகுமார திசாநாயக்க பதவிக்கு வந்த பின்னர் ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையில் ஆற்றிய முதலாவது உரை இதுவாகும்.
