இஸ்லாம் குழந்தைகளுக்குச் சிறப்பான கவனிப்பையும் முக்கியத்துவத்தையும் வழங்கியுள்ளது.
அவர்கள் பிறந்த பிறகும், சிறுவர்களாக வாழும் போதும் மட்டுமின்றி, அவர்கள் இந்த உலகிற்கு வருவதற்கு முன்பே அவர்களுக்கு ஒரு நல்ல குடும்பச் சூழலை அமைத்துக் கொடுப்பதன் மூலம் அவர்களுக்கான பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய வலியுறுத்துகிறது.
குழந்தைகள் சீரான, சமநிலையான ஆளுமையுடன் வளர்வதற்கு, அவர்களின் முறையான பராமரிப்பிலும் நற்பயிற்சியிலும் பெற்றோர் கவனம் செலுத்த வேண்டியது கடமையாகும்.
திருக்குர்ஆனில்..
“அல்லாஹ் உங்களின் மக்கள் விஷயத்தில் உங்களுக்கு உபதேசிக்கின்றான்: ஓர் ஆண் மகனுக்கு இரண்டு பெண் மக்களின் பங்கைப் போன்றது உண்டு…” (அந்-நிஸா: 11)
இஸ்லாத்தில் குழந்தை பராமரிப்பு என்பதன் பொருள் என்ன? இதன் சிறப்பம்சங்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான உரிமைகள் யாவை? என்பதை இக்கட்டுரையில் விரிவாகக் காண்போம்.
1. இஸ்லாத்தில் குழந்தை பராமரிப்பு – பொருள் மற்றும் விளக்கம்
“குழந்தை பராமரிப்பு” என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, முதலில் ‘பராமரிப்பு’ மற்றும் ‘குழந்தை’ ஆகிய சொற்களின் பொருளை அறிய வேண்டும்:
-
பராமரிப்பு (ரஆயா ): இதன் பொருள் அரவணைப்பு, கவனிப்பு, பாதுகாப்பு, மற்றும் பொறுப்பேற்று நல்வழிப்படுத்துதல் என்பதாகும். பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளின் நலன்களைப் பேணி, அவர்களைப் பாதுகாப்பதைக் குறிக்கும். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:“ஆண் தன் குடும்பத்திற்குப் பொறுப்பாளன் ஆவான்; அவன் தன் பொறுப்பிலுள்ளவர்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவான். பெண் தன் கணவனின் வீட்டிற்குப் பொறுப்பாளி ஆவாள்; அவள் தன் பொறுப்பிலுள்ளவை குறித்து விசாரிக்கப்படுவாள்.” (ஸஹீஹ் அல்-புகாரி)
-
குழந்தை (திஃப்ல்): பிறந்தது முதல் பருவமடைவது (பலுஃக்) வரையிலான காலகட்டத்தில் இருக்கும் சிறுவன் அல்லது சிறுமி ‘குழந்தை’ என அழைக்கப்படுகிறார்கள். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:“…அல்லது பெண்களின் மறைவான உறுப்புகளைப் பற்றி இன்னும் அறிந்திராத சிறுவர்கள்…” (அந்-நூர்: 31) “உங்களிலுள்ள குழந்தைகள் பருவமடைந்து விட்டால்…” (அந்-நூர்: 59)
இஸ்லாத்தில் குழந்தை பராமரிப்பு என்பது, குழந்தை பிறந்தது முதல் பருவமடையும் வரை அவனது/அவளது அறிவு, ஆன்மீகம், உளம், உடல் மற்றும் சமூகம் சார்ந்த அனைத்து அம்சங்களிலும் முழுமையான மற்றும் சமநிலையான கவனத்தைச் செலுத்துவதாகும். இதன் மூலம் குழந்தைகள் இஸ்லாமியப் பண்பாடுகளுடனும் விழுமியங்களுடனும் நேர்மறையான முறையில் சமூகத்தில் வாழ முடிகிறது.
2. இஸ்லாத்தில் குழந்தை பராமரிப்பின் சிறப்பம்சங்கள்
மேற்கூறிய விளக்கத்தின் அடிப்படையில், இஸ்லாமியக் குழந்தை பராமரிப்பின் முக்கிய அம்சங்களை பின்வருமாறு பிரிக்கலாம்:
1. இறைமைத் தன்மை
இஸ்லாத்தில் குழந்தைகள் பராமரிப்பு என்பது மனிதர்களின் வெறும் அனுமானங்களின் அடிப்படையில் அமைந்ததல்ல; மாறாக திருக்குர்ஆன் மற்றும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டுதல்களாகிய ‘வஹி’ (இறைச்செய்தி) அடிப்படையிலானது. உதாரணமாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் உமர் இப்னு அபீ ஸலமா (ரலி) என்ற சிறுவனுக்கு உணவருந்தும் ஒழுக்கத்தைக் கற்றுக்கொடுத்த போது:
“சிறுவனே! அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறு (பிஸ்மில்லாஹ் சொல்); உனது வலது கையால் சாப்பிடு; உனக்கு அருகிலிருப்பதைத் தின்னு” எனக் கூறினார்கள்.
2. முழுமைத் தன்மை
குழந்தையின் ஆளுமையின் அனைத்துப் பக்கங்களையும் இஸ்லாம் கவனிப்பில் கொள்கிறது:
-
உளவியல் & உணர்வுப்பூர்வம்: அன்பையும் அரவணைப்பையும் வழங்குதல். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம் மகன் இப்ராஹிமை தூக்கி முத்தமிட்டது இதற்கோர் உதாரணமாகும்.
-
ஆன்மீகம்: ஏகத்துவத்தையும் இறைஅச்சத்தையும் போதித்தல். லுக்மான் (அலை) அவர்கள் தன் மகனுக்கு, “என் அருமை மகனே! அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைக்காதே; நிச்சயமாக இணை வைப்பது மிகப்பெரிய அநியாயமாகும்” (லுக்மான்: 13) என உபதேசித்தமை.
-
அறிவுப்பூர்வம்: சிந்திப்பதையும், வாசிப்பதையும், கல்வியையும் ஊக்குவித்தல். முதன்முதலில் அருளப்பட்ட வசனமே “ஓதுவீராக! (வாசிப்பீராக!)” (அல்-அலக்: 1) என்பதாகும்.
-
உடல் நலம் & சமூகம்: ஆரோக்கியமான உணவு, மருத்துவ வசதி மற்றும் சமூகத்தில் ஒழுக்கத்துடன் பழகும் முறைகளைக் கற்றுக்கொடுத்தல்.
3. சமநிலை மற்றும் மிதமான நிலை
குழந்தையின் ஒரு குறிப்பிட்ட தேவையில் மட்டும் அதிக கவனம் செலுத்தி மற்றொன்றைப் புறக்கணிக்கக் கூடாது. உதாரணமாக, உணவிலும் உடலமைப்பிலும் மட்டும் அதிகக் கவனம் செலுத்தி, அவர்களின் ஆன்மீக, ஒழுக்கப் பயிற்சிகளைப் புறக்கணிப்பது முறையான வளர்ப்பாகாது.
3. இஸ்லாத்தில் குழந்தைகளுக்கான உரிமைகள்
இஸ்லாம் குழந்தைகளுக்குப் பல உரிமைகளை வழங்கியுள்ளது. அவற்றில் முக்கியமானவை:
1. இஸ்லாமிய அமைப்பில் வளர்க்கப்படும் உரிமை
ஒவ்வொரு குழந்தையும் இயற்கையான மார்க்க உணர்வோடு (ஃபித்ரா) பிறக்கிறது. பெற்றோர் அவர்களை இஸ்லாமிய நெறியில் வளர்க்க வேண்டும். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“பிறக்கும் எந்தக் குழந்தையும் இயற்கை மார்க்கத்திலேயே பிறக்கிறது. அதன் பெற்றோர்தான் அதை யூதனாகவோ, கிறித்தவனாகவோ அல்லது மஜூஸியாகவோ (நெருப்பு வணங்கியாகவோ) ஆக்குகிறார்கள்.” (ஸஹீஹ் அல்-புகாரி, ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)
2. நற்பயிற்சியும் நல்ல பெயரும் பெறும் உரிமை
குழந்தைகளுக்கு நற்பண்புகளான உண்மை, மன்னிப்பு, சகிப்புத்தன்மை ஆகியவற்றைப் புகட்டுவதும், அவர்களுக்கு அழகான அர்த்தமுள்ள பெயரிடுவதும் பெற்றோர் மீதான உரிமையாகும். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தந்தையின் கடமை பற்றிக் கேட்கப்பட்ட போது: “அவனுக்கு நல்ல பெயரிடுவதும், அவனுக்கு நல்லொழுக்கத்தைக் கற்றுக்கொடுப்பதும் ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.
3. கல்வி பெறும் உரிமை
எழுதுதல், வாசித்தல் மற்றும் பயனுள்ள கலைகளைக் கற்றுக்கொடுப்பது பெற்றோர் செய்ய வேண்டிய கடமையாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள், “தந்தை தன் குழந்தைக்கு எழுதவும், நீந்தவும், அம்பெய்யவும் கற்றுக்கொடுப்பது குழந்தையின் உரிமையாகும்” எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
4. வாழும் உரிமை (உயிர் பாதுகாப்பு)
குழந்தை தாயின் வயிற்றில் கருவாக இருக்கும் நிலையிலும், பிறந்த பின்பும் அதன் உயிர் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். வறுமைக்கோ அல்லது வேறு காரணங்களுக்காகவோ கருக்கலைப்பு செய்வதையோ அல்லது குழந்தைகளைக் கொல்வதையோ இஸ்லாம் கடுமையாகத் தடுத்துள்ளது.
“வறுமைக்குப் பயந்து உங்களுடைய குழந்தைகளைக் கொலை செய்யாதீர்கள்; அவர்களுக்கும் உங்களுக்கும் நாமே உணவளிக்கின்றோம்…” (அல்-இஸ்ரா: 31)
5. நல்ல பெற்றோரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை (திருமணத்திற்கு முந்தைய உரிமை)
ஒரு குழந்தை உருவாவதற்கு முன்பே, அதற்கு நல்ல தாய் மற்றும் தந்தையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை இஸ்லாம் வலியுறுத்துகிறது. நல்லொழுக்கமும் இறையச்சமும் உள்ள கணவனையோ மனைவியோ தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் குழந்தைக்குச் சிறந்த குடும்பச் சூழல் அமைகிறது.
6. பராமரிப்புச் செலவு பெறும் உரிமை
குழந்தையின் உணவு, உடை, இருப்பிடம், மருத்துவம் மற்றும் கல்விச் செலவுகளை வழங்கும் பொறுப்பு தந்தையைச் சாரும். விவாகரத்து பெற்ற நிலையிலும் தாய் கர்ப்பமாக இருந்தால் அல்லது பாலூட்டினால் அதற்கான செலவுகளைத் தந்தை ஏற்க வேண்டும் என திருக்குர்ஆன் (அல்-தலாக்: 6, அல்-பகரா: 233) கட்டளையிடுகிறது.
7. தாய்ப்பால் பெறும் உரிமை
குழந்தைக்குத் தாய்ப்பால் கொடுப்பது குழந்தையின் அடிப்படை உரிமையாகும்.
“தாய்மார்கள் தம் குழந்தைகளுக்கு முழுமையாக இரண்டு ஆண்டுகள் பாலூட்ட வேண்டும்…” (அல்-பகரா: 233) தாய்ப்பால் குழந்தையின் வளர்ச்சிக்கு மிகவும் சிறந்தது என்பதை இஸ்லாம் 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
8. வம்சாவளி (பரம்பரை) உரிமை
குழந்தை தனது சொந்தத் தந்தையின் பெயரிலேயே அழைக்கப்பட வேண்டும்.
“அவர்களை அவர்களின் தந்தையரின் பெயர்களைக் கொண்டே கூப்பிடுங்கள்; அதுவே அல்லாஹ்விடத்தில் மிகவும் நீதமானதாகும்.” (அல்-அஹ்ஸாப்: 5) குழந்தையின் வம்சாவளி உரிமையைப் பாதுகாப்பதற்காக, தத்தெடுக்கும் போது சொந்தத் தந்தையின் பெயரை மறைப்பதை இஸ்லாம் தடை செய்துள்ளது.
9. சொத்துரிமை மற்றும் சொத்துப் பாதுகாப்பு
குழந்தை உயிரோடு பிறந்து சில நிமிடங்களில் இறந்தாலும் கூட, அதற்குச் சொத்தில் உரிமை (வாரிசுரிமை) உண்டு. அதேபோல், அனாதைச் சிறுவர்களின் சொத்துக்களைப் பாதுகாப்பதையும், அவற்றை முறைகேடாகப் பயன்படுத்துவதையும் இஸ்லாம் கடுமையாக எச்சரிக்கிறது (அந்-நிஸா: 8, 10).
முடிவுரை
இஸ்லாம் குழந்தைகளை வெறும் குடும்பத்தின் அங்கமாக மட்டும் பார்க்காமல், சமூகத்தின் எதிர்காலத் தூண்களாகவும் இறைவனின் அருட்கொடையாகவும் பார்க்கிறது. குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அவர்களுக்குரிய அனைத்து உரிமைகளையும் வழங்கி, அவர்களை ஆன்மீக ரீதியாகவும் அறிவு ரீதியாகவும் வளர்ப்பது ஒரு சிறந்த சமுதாயத்தை உருவாக்க வழிவகுக்கும்.
