சர்வதேச சக்திகளை முழுமையாகச் சாராமல் சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கான மூலோபாயத் திட்டம்: சவூதி, துருக்கி, பாகிஸ்தான் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் குறித்த ஒரு மதிப்பீடு

நெருங்கிய உறவுகளைக் கொண்ட இந்த மூன்று நாடுகளுக்கு இடையிலான ராணுவ ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துவதற்கான ஒரு சாதாரண நடவடிக்கையாக மட்டும் இது பார்க்கப்படவில்லை; மாறாக, மத்திய கிழக்கு மற்றும் தெற்காசிய பிராந்தியங்களின் தடுப்புச் சமநிலையை (Equations of Deterrence) மாற்றியமைக்கக்கூடிய ஒரு மூலோபாயத் திருப்புமுனையாகவே (Strategic Shift) இது அமைகிறது என்று நோக்கர்கள் கருதுகின்றனர்.

ஏனெனில், இக்கூட்டணி ஒப்பந்தமானது, “மூன்று நாடுகளில் ஏதேனும் ஒரு நாட்டின் மீது நடத்தப்படும் ஆயுதம் தாங்கியத் தாக்குதல், மூன்று நாடுகளின் மீதும் நடத்தப்பட்டத் தாக்குதலாகக் கருதப்படும்” என்ற நிலைக்கு ஒத்துழைப்பை உயர்த்தியுள்ளது.

மத்திய கிழக்கில் தொடரும் ராணுவப் பதற்றங்கள் மற்றும் எல்லை கடந்த அச்சுறுத்தல்களின் விரிவாக்கம் ஆகியவற்றுடன், பிராந்தியம் முன்னெப்போதையும் விட மிகவும் கொந்தளிப்பான கட்டத்தைச் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சூழலிலேயே இந்த அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது.

இது, இந்த மூன்று தலைநகரங்களையும் (ரியாத், அங்காரா, இஸ்லாமாபாத்) இருதரப்பு கூட்டாண்மைகளிலிருந்து விலகி, கூட்டுத் தடுப்பு, ராணுவ மற்றும் உளவுத்துறை ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் பாதுகாப்புத் தொழில்சார் ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு கூட்டுப் பாதுகாப்பு அமைப்பின் (Collective Defence Umbrella) கீழ் இணையத் தூண்டியுள்ளது.

இந்த ஒப்பந்தத்தின் முக்கியத்துவம் கையெழுத்திட்ட நாடுகளின் எண்ணிக்கையில் இல்லை, மாறாக அந்த நாடுகள் வைத்துள்ள ஆற்றல்களின் தன்மையிலேயே உள்ளது என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

ஏனெனில் இந்த கூட்டணி, அரபு உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரம், இஸ்லாமிய உலகின் மிகப்பெரிய ராணுவத் தொழில்மய நாடு மற்றும் அணுஆயுதம் ஏந்திய ஒரே இஸ்லாமிய நாடு ஆகியவற்றை ஒன்று சேர்க்கிறது.

சவூதி: அரபு உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பிற்காக உலகின் அதிக அளவில் நிதியைச் செலவிடும் நாடுகளில் ஒன்று என்ற முறையில், இக்கூட்டணியின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார பலத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

மேலும், அரபிக் வளைகுடா மற்றும் செங்கடலைக் கண்காணிக்கும் அதன் புவியியல் அமைப்பும், உலகளாவிய ஆற்றல் பாதுகாப்பில் (Global Energy Security) அதன் முக்கியப் பங்கும் இக்கூட்டணிக்கு பலம் சேர்க்கின்றன.

துருக்கி: ட்ரோன்கள் (ஆளில்லா விமானங்கள்), கவச வாகனங்கள், போர்க்கப்பல்கள், மின்னணு போர்க்கள அமைப்புகள் மற்றும் ஏவுகணைகள் உள்ளிட்ட உலகளவில் மிக வேகமாக வளர்ந்து வரும் பாதுகாப்புத் தொழில் தளத்துடன் இக்கூட்டணியில் நுழைகிறது. அத்துடன், நேட்டோ (NATO) அமைப்பில் படைகளின் எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் இரண்டாவது மிகப்பெரிய ராணுவத்தைக் கொண்டிருப்பதோடு, சிரியா, ஈராக், லிபியா மற்றும் காக்கசஸ் போர்க்களங்களில் பெற்ற பரந்த செயல்பாட்டு அனுபவத்தையும் துருக்கி வழங்குகிறது.

பாகிஸ்தான்: மிகப்பெரிய இஸ்லாமிய ராணுவங்களில் ஒன்றைக் கொண்ட அணுஆயுத சக்தியான பாகிஸ்தான், மிக முக்கியமான மூலோபாயத் தடுப்பு ஆற்றலை (Strategic Deterrence) இக்கூட்டணிக்கு அளிக்கிறது.

மேலும், பல்வேறு சர்வதேச பங்காளிகளுடன் இணைந்து தரைப்படை மற்றும் விமானப்படை இயக்கங்கள், ஏவுகணை மற்றும் போர் விமான மேம்பாடு ஆகியவற்றில் பாகிஸ்தான் கொண்டுள்ள நீண்டகால அனுபவமும் இதில் அடங்கும். இந்தக் கூட்டணி ஒரே மாதிரியான மூன்று சக்திகளை ஒன்றிணைக்கவில்லை, மாறாக ஒன்றுக்கொன்று நிரப்பக்கூடிய மூன்று வெவ்வேறு ஆற்றல்களையே இணைக்கிறது என்று நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

சவூதி அரேபியா நிதி வசதியையும் அரசியல் பலத்தையும் வழங்குகிறது; துருக்கி ராணுவத் தொழில்நுட்பத்தையும் பாதுகாப்பு உற்பத்தியையும் அளிக்கிறது; பாகிஸ்தான் மனிதவள ஆழம், ராணுவ அனுபவம் மற்றும் அணுஆயுத ஆற்றல்களை வழங்குகிறது.

இதுவே இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு சாதாரண பாரம்பரிய ஒத்துழைப்பைத் தாண்டிய மூலோபாய மதிப்பை அளிக்கிறது. மேலும், இந்த ஒப்பந்தம் பாதுகாப்புத் தொழில்களில் கூட்டுத் திட்டங்கள், உளவுத் தகவல் பரிமாற்றம், தொடர்ச்சியான கூட்டு ராணுவப் பயிற்சிகளை நடத்துதல் மற்றும் மேலும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட வான் பாதுகாப்பு மற்றும் ஏவுகணைத் தடுப்பு அமைப்புகளை உருவாக்குவதற்கும் வழியமைக்கிறது.

சர்வதேச மற்றும் பிராந்திய எதிர்வினைகள்: இந்த முத்தரப்புக் கூட்டணி, மேற்கத்திய மற்றும் இஸ்ரேலிய வட்டாரங்களில் பெரும் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது; அவர்கள்தனை பல ஆண்டுகளில் பிராந்தியத்தில் ஏற்பட்ட மிக முக்கியமான பாதுகாப்பு மாற்றங்களில் ஒன்றாகக் கருதுகின்றனர்.

அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு அமைப்பின் மீதான முழுமையான நம்பிக்கையைக் குறைத்து, மேலும் சுதந்திரமான பாதுகாப்பு அமைப்பை உருவாக்க பிராந்திய சக்திகள் எடுக்கும் முயற்சியை இந்த ஒப்பந்தம் பிரதிபலிக்கிறது என விவரித்துள்ளது. மேலும் இக்கூட்டணி, சவூதியின் பொருளாதாரச் வலிமை, பாகிஸ்தானின் ராணுவ அனுபவம் மற்றும் துருக்கியின் பாதுகாப்புத் தொழில் தளம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கிறது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளது.

இந்த ஒப்பந்தமானது “ஒரு முக்கிய எண்ணெய் சக்தி, ஓர் அணுஆயுத நாடு மற்றும் முன்னேறிய பாதுகாப்புத் தொழிலைக் கொண்ட நேட்டோ உறுப்பு நாடு” ஆகியவற்றை ஒன்றிணைப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளது. இது மற்ற எந்தவொரு பிராந்திய பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளையும் விட இதற்கு விதிவிலக்கான எடையை அளிக்கிறது.

இஸ்ரேலிய ஊடகம்): இந்த ஒப்பந்தத்தை “மத்திய கிழக்கிலிருந்து தெற்காசியா வரை நீளும் ஒரு வலுவான பாதுகாப்பு அச்சு” என்று விவரித்துள்ளது. இது துருக்கியின் ராணுவத் தொழில், சவூதியின் பொருளாதாரப் பலம் மற்றும் பாகிஸ்தானின் அணுஆயுதச் சக்தி ஆகியவற்றை ஒன்றிணைத்து பிராந்தியத்தில் தடுப்பு ஆற்றலை வலுப்படுத்துகிறது.

ஆய்வாளர்களின் கணிப்புகள்:முன்னதாக, பிரிட்டனின் ‘சாத்தம் ஹவுஸ்’ (Chatham House) பன்னாட்டு விவகாரங்களுக்கான அரச கழகத்தின் மூத்த ஆய்வாளர் டேவிட் லூபின், சவூதி அரேபியா, துருக்கி மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆகியவற்றை ஒன்றிணைக்கும் எந்தவொரு கூட்டணியும் அங்காராவிற்கு ராணுவப் பரிமாணத்தையும் தாண்டி புவிசார் அரசியல் நன்மைகளை வழங்கும் என்றும், சர்வதேச மற்றும் பிராந்திய மாற்றங்களை எதிர்கொள்வதில் “மூலோபாயத் தடுப்பு” (Strategic Hedging) கொள்கையைப் பிரதிபலிக்கும் என்றும் எச்சரித்திருந்தார்.

அதேபோல், சர்வதேச மூலோபாய ஆய்வுகளுக்கான நிறுவனம் (IISS), அதிகரித்துவரும் பதற்றங்கள் மற்றும் பாரம்பரிய கூட்டணிகளின் தன்மை மாறிக் கொண்டிருக்கும் சூழலில், மத்திய கிழக்கில் பாதுகாப்பு கூட்டணிகளை மறுசீரமைப்பதன் ஒரு பகுதியாகவே இந்த மூன்று நாடுகளுக்கு இடையிலான நெருக்கம் அமைகிறது என்று தெரிவித்தது.

மூன்று நாடுகளில் எந்தவொரு நாட்டின் மீதும் தாக்குதல் நடத்துவதற்கான விலையை (Cost of Aggression) அதிகரிப்பதும், அவற்றின் பாதுகாப்பைக் கூட்டுப் பொறுப்பாக மாற்றுவதுமே இந்தக் கூட்டணி விடுக்கும் மிக முக்கியமான செய்தியாகும் என்று நோக்கர்கள் கருதுகின்றனர்.

இது பாதுகாப்பு ஆபத்துகள் அதிகரித்து வரும் ஒரு பிராந்தியத்தில் ஒரு புதிய தடுப்புச் சமநிலையை உருவாக்குகிறது. அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கைகளின்படி, இந்த ஒப்பந்தம் தற்காப்புத் தன்மை கொண்டது என்றும் எந்தவொரு குறிப்பிட்ட நாட்டிற்கும் எதிரானது அல்ல என்றும் வலியுறுத்தப்பட்டாலும், சர்வதேச சக்திகளை முழுமையாகச் சாராமல், அதிவேகமாக உருவெடுக்கும் சவால்களை எதிர்கொள்ளக்கூடிய மேலும் சுதந்திரமான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைக் கட்டமைப்பதற்கான பிராந்திய சக்திகளின் முயற்சியை இது பிரதிபலிக்கிறது